أ — الشفعة — دعوى الشخص نفسه متصفا بصفة اخرى — اختلاف سبب الدعوى — الشئ المحكوم به؛ ب — الشفعة — سقوط الحق فيها — الاجراآت — سريان القوانين على ماسبقها من الحوادث
- المحكمة
- محكمة استئناف مصر الاهلية — هيئة مدنية
- التاريخ
- حكم رقيم ١٧ مارس سنة ١٩٠٤
- المواد
- أ — المادة ٢٣٢ من القانون المدنى والمادة الاولى من الامر العالى الصادر فى ٢٣ مارس سنة ١٩٠١ — ب — المادتان ١٩ و ٢٢ من الامر العالى الصادر فى ٢٣ مارس سنة ١٩٠١
المبادئ المستخلصة
أولا — مـتى بيع عقـار نتج عن هــذا البيـع حقوق فى الشفعة فيه بقدر عدد الشركاء فى ملكيته أوعــدد جـيرانه وكانت أسـباب الدعاوى متعـددة ومختلفة فمن رفضت دعواه فى الشفعة بصفته شريكا فى الملكية له أن يرفعهـا بصـفته جارا ولا يقبـل الدفع بالشئ المحكوم به لان السـبب فى الدعـوى ليس واحدا فى الحالتين ثانيا — لا تنطبـق قواعـد قانون الشـفعة من حيث سقوط الحق فيها على دعوى شفعة سابقة على صدور هذا القانون (١) (١) يراجع حكم محكمة طنطا الاستئنافية الصادر فى ١٦ نوفبر سنة ١٩٠١ (المجموعة الرسميه سنة ٣ عدد ٣٦ صحيفة ١٠٨)
Summary (English)
COURT OF APPEAL 17 MARCH 1904. MM. Kassem Amin Bey (Pres.); Halton, Ahmad Ziwer Bey (JJ.). HASSAN HUSSEIN KAROUM v. SULEIMAN MUHAMMAD KHADRE AND OTHERS (I.— C.C. Art.232; Dec.23 March 1901 Art. 1. II. Dec. 23 March 1901 Arts. 19,22). I.—Preemption—Claim by same person in another capacity—Distinct causes of action—Res judicata. II.—Preemption—Forfeiture of right—Procedure—Retrospectivity. I.—As soon as a sale of immovable property takes place, as many rights of preemption are created as there are co-owners or neighbouring owners, and the causes of action are separate and distinct. Accordingly a person whose claim to preempt, as co-owner, has been rejected, can still claim to do so as neighbouring owner. The exception of res judicata is inadmissible, the cause of action not being the same. II.—The rules of the Preemption Law as to forfeiture of right for not taking action within a given delay do not apply to cases before the enactment of this law (1). (1) Cf. Trib. Tantah, 16 November 1901 (O.B. III, No. 36, p. 36).
Résumé (Français)
COUR D'APPEL 17 MARS 1904 MM. Kassem Amin Bey (Prés.); Halton, Ahmed Ziwer Bey (CC.). HASSAN HUSSEIN KAROUM contre SULEIMAN MOHAMED KHADRE ET CONSORTS (I.—C.C. Art. 232; Déc. 23 Mars 1901, Art. 1; II.—Déc. 23 Mars 1901, Arts 19, 22). I. — Préemption — Demande de la même personne en qualité différente — Causes distinctes—Chose jugée. II. — Préemption — Déchéance — Procédure — Rétroactivité. I.—Dès qu'un bien immeuble a été vendu, il naît autant de droits de préemption qu'il y a de co-propriétaires ou de voisins, et les causes d'actions sont distinctes. Par conséquent celui dont la demande en préemption comme co-propriétaire aura été rejetée pourra toutefois la faire valoir comme voisin. L'exception de chose jugée est inadmissible, la cause de l'action n'étant pas la même. II.—Les règles de la loi sur la préemption quant à la déchéance ne s'appliquent pas à une préemption avant la promulgation de cette loi (1). (1) Cf. Trib. Tantah, 16 Novembre 1901 (O.B. III, N° 36, p. 42).
صور الصفحات ٨١–٨٤ من أصل المجلد المطبوع سنة 1905